Ludopatía

Nesta vida non me tocou sorte,

nin boa man.

Pero aposto coma se tal

Pola mera posibilidade de escaleira.

Ata perder o aire,

Ata a vida...

(ALL IN)

Nun suspiro,

Nun chiscar de ollos muda todo:

(TEXAS HOLD'EM)

Borralla...

A miña débeda na túa úlcera.

Xenreira...

Secciona a miña pel cun coitelo,

faino lentamente...

Cando o vermello regueiro

torne NERO OCÉANO

amarra a soga das túas xemas

ao redor do meu pescozo.

Suaves, doces, coma derradeiras caricias...

Non podo saldar a débeda

e consúmome lentamente,

nas túas mans.

Afogo en sangue entre os teus brazos.

Penetra na miña carne e mete o dedo na ferida.

O máis doce sufrimento...

Apreciado desprezo...

Todo remata...

E falsamente, os teus dedos

rozan o meu pescozo con amor.

(Por un momento soñei que saia o As,

pero a man gañouna un trío de raíñas.)