Teño un cubículo dos soños,

Un cubículo onde por un momento

Todo se volve real,

Onde por un momento estas aquí.

Onde podo saborear os teus beizos,

Estremecerme co roce da túa pel,

Atopar a calma nos teus ollos,

Perderme nos teus lunares

E atoparme no recorrido

Dos teus dedos nas miñas costas...

Teño un cubículo dos soños

Do que te esvaeces cada mañá,

Vexo como marchas, cando abro os ollos

No raio de sol que da na miña ventá.

Teño un cubículo dos soños

No que por un momento son quen de todo.

Teño un cubículo dos soños

No que por un momento es quen de todo.

Rabia

Rabia,

Rabia contida.

Rebenta en cada golpe

Tum tum pac...

Tum tum pac...

como ao son da batería

Tum tum pac...

Tum tum pac...

Voan os coitelos

O vaso,

Esnaquizado,

Miles de pequenos anacos de cristal

Voan agora pola cociña

A auga dilúe o sangue,

As bagoas rompen.

Con un grito xordo,

Queda mudo,

Enmudece o aire,

Cala o monstro.

Corpo a terra

Tum tum pac...

Tum tum pac...

Os coitelos voan...

Os cristais, coma metralla,

Desgarran a miña pel,

O sangue dilúese coa auga...

Rabia

Rabia contida...

Non cesará ata que me destrúa...

Sangro por fora,

Cómeme por dentro,

Devora os sentimentos.

Eu non quero a ninguén,

Non podo, son un monstro.

Tum tum pac...

Tum tum pac...