miércoles, 28 de diciembre de 2011


Hay tres personas bajo la lluvia.
Hay tres, pero yo solo quiero bailar con una.
No pegados ni lentamente, quiero bailar vals vienés,
Movimientos rápidos, circulares,
que el mundo se detenga fuera de nuestro baile.
Que todo gire alrededor de sus ojos y su brillo especial,
como giro yo desde que los vi.
Solo quiero ser aire en ese momento...
ser aire, que me respire y me expire...
que me inspire, como ahora.
Quiero llorar como ahora,
y saber que mis lágrimas llenan en mi algo
quiero estar vivo por una vez, de nuevo.
Quiero que la gente, apresurada bajo sus paraguas
nos miren como locos mientras danzamos en círculos
quiero que no me importe nada más
quiero no tener que mentir
que mis manos cojan las suyas sin miedo
Ser quien he nacido para ser.

Quiero sentar la cabeza,
quiero una casa a las afueras de algún lado,
quiero prepararle la cena y tomar café y zumo por las mañanas
quiero la típica vida a su lado y una gran cama blanca.

Giro...

Quiero arriesgarme...
quiero probar...
quiero perder y ganar...
quiero jugar al póker...
a la ruleta rusa...
quiero que tus labios me disparen...
pam!
quiero caminar y perderme con ella...

Giro...

quiero la lluvia a través de mi ventana
la chimenea encendida en una fría tarde de invierno
y que suene Ludovico en el piano
suavemente tocado por tus cálidas manos

Mientras tanto bailo solo...
no me importa, soy un loco...

martes, 20 de diciembre de 2011

Abrázame...


Abrázame y no me sueltes...
¿No ves que me desangro?
Abrázame, fuerte, tapona la herida...
Al menos hasta que cicatrice
O hasta que no sea mortal...
Tengo un agujero en medio del pecho...
Tan grande...
Que permite ver a través de mí...
Tan profundo...
Que me arrastra a su interior...
Vacio, es vacio...
Negro...
Todo se pierde en su interior...
Nadie sabe dónde va a parar...
Pero ten por seguro,
Lo que ahí cae no regresa jamás...
Se me nubla la vista...
Quizá he perdido demasiada sangre ya...
Quizá sea el sedante...
Toma esto para no sufrir tanto...
Te haces adicto y quieres más...
Hasta que al final no funciona...
Te lo quitan...
Se acabo lo que se daba...
¿Irónico?...
Aun tengo sentido del humor...
Ayuda a aguantar hasta el final...
Me desangro... quedaré helado...
No sentiré nada...
Abrázame, dame calor, tapona la herida...
No me sueltes... o caeré sin remedio...
Y me arrastrará hasta desaparecer...
-Te acuerdas de (...) -¿De quién?...
-Sí, sí mujer (...) el hijo de (...) -¿No sabes?..
-No... -Debe haber muerto...
No seré recordado... no he hecho grandes cosas...
No seré recordado y moriré...
Vaya a donde vaya mi frío cuerpo desangrado...
Estaré muerto para quienes un día fui algo…
ESTARÉ MUERTO.


lunes, 19 de diciembre de 2011

Sólo recuerda


Reza por los muertos
Dijiste poder salvarme y aquí estoy
Perdiéndome en la corriente...
Siendo mar... océano...
Somos uno, mientras me hundo...
Mi alma se fusiona con el todo del mar...
Recuérdame en el sonido de las olas...
Somos uno, soy océano...
Reza por los muertos...
Nada puede salvarme...
Crucifícame...
Cuando ya no me quede nada crucifícame...
Clava mis pies y mis manos entre el cielo y el infierno...
Porque créeme existe el infierno, lo he visto, lo estoy viendo...
Y existe un cielo, pero no se lo cuentes a nadie.
Crucifícame y reza por los muertos...
Dijiste que me salvarías pero no podías hacer nada...
Acabaría perdiéndome en el océano,
Arrastrado por la corriente...
Así que mientras me hundo y mi alma se une al mar
Reza por los muertos...


sábado, 17 de diciembre de 2011

A túa pequena Suburbia en ruínas


A túa pequena Suburbia esta en ruínas
As pequenas e doces bonecas que vivían nela marcharon fai moito tempo
Deixáronche só e mentres ti as buscabas polos pequenos recunchos do teu mundo
elas máis lonxe se atopaban de ti, non recordas?
recorda, recorda como lles arrincabas a cabeza e cortabas o seu pelo co coitelo
queimabas as súas extremidades de plástico, odiabas o cheiro, pero adorabas o lume
e ese calor que desprendían que xamais puideches sentir doutra forma no teu frío corpo.
Non o recordas, estabas histérico, psicótico, os teus ollos irradiaban loucura...
xa non era esa chispa que sempre tiveches na mirada, perdiches a cabeza...
e fixécheslla perder a elas, agochadas nun caixón aínda gardadas as probas, tolo...
Onde están? A onde foron? Que pasou cos recordos? o tempo de xogo? os bonecos non volverán... comprendes?
comprendes, e ferido destrozas, tiras ovos contra as paredes, pintura, gasolina...
lume... gústache o calor que  desprende, ese calor que xamais sentirias de outra forma...
Arde... arden os recordos... odias todo, odias ao mundo odias ás persoas, odias aos pequenos bonecos...
odias a túa pequena Suburbia... a túa pequena Suburbia que por fin comprendeches esta sola, derruida...
A túa pequena Suburbia esta en ruínas.

viernes, 9 de diciembre de 2011

Esquizofrenia


Preciso escribir algo
Pero non sei,
que escribo?
escribir por escribir?
non sei como escribir
que expresar, que sinto?
escribir o que sinto
nin sequera sei eu o que sinto
como me sinto?
afogado, escuro,
só, baleiro...
confuso, confundido
que sinto? por quen?
Por que? Por que cona?
Aggh...
Vaia merda, non quero
ou si, si quero,
ou non quero querer pero quero
ou quero querer e non quero
non, outra vez non, ou si,
ti, ela, ti, ela, ela, ela,
ti, por que ti? outra vez non,
outra vez si, si, non merda!
siiii! plaff...
outra vez...
doce, salgado
doce, amargo
doce, ácedo
ácedo, salgado
amargo, picante
amargo, amargo
amarga, sempre
de campión a segundón
segundón? si
o segundo pola cola...
o último parvo...
a última vez, última vez?
apenas será das primeiras
outra vez...
pum pum... quen é?
pum pum... quen cona é?
...
vaite a merda, esta baleiro
e non hai sitio, non quero inquilinos
ou si, quizá nun tempo
ou agora se ti quixeras,
quizá non son tan de pedra coma pensaba...
quizá quizá... posibilidades...
nada claro... así é a miña vida...
un eterno quizá... un quero e non podo
un nós sen ti, un eterno eu...
por que onde estas?
fai moito que te perdín...
perdinche antes de coñecerte amor...
nunca é nunca...
e sempre nunca é sempre.
Sen ti pode ser contigo
non, sen ti e sen ti
e contigo pode ser sen ti
Só...
para que mentirnos?
non son fillo, non son neto, non son irmán
non son, que son? quen son? para quen?
impórtoche? quizá...
o eterno quizá...
pecha os ollos e baila comigo baixo a choiva...
lento... xuntos...
o frío entra nos ósos...
as gotas empapan a roupa, o pelo,
escorregan pola nosa pel...
aniñan no alma...
pecha os ollos, escoita, que soa?
oes a música de fondo?
oes o teu corazón, a túa respiración?
como o teu bafo se condensa preto dos meus beizos?
o meu corazón non late, eu non respiro,
estou morto...
pero rapaza... baila comigo baixo a choiva...
non digas nada, solo baila... pecha os ollos.
levaba toda unha vida esperándote...
espero, espero por ti...
desespero... morro...
cada día un pouco máis
impaciente...
non corras...
con calma...
bótoche de menos e nunca che tiven...
ou boto de menos certas cousas que podería ter sen ti?
non sei, solo sei que penso e gustaríame recuperalas...
non, non quero, vaia merda...
outra vez pensando parvadas Tom?
que che fodan! pero que che fodan a fondo!
que che dean polo cu! Farto! ostia!
vai durmir! Cala a boca!
Non me tóquelo carallo porque a temos!
papaostias! anormal! monstro!
Sangría... mellor cortar polo san...
frío... baleiro... duro...
adeus... calor... éncheme...
ui que porno! sempre pensando no mesmo...
un pouco de seriedade que intento aclararme a cabeza!
silencio! calade todos! Tom vai dicir algo!
quizá... quizá... quérote.