Rabia

Rabia,

Rabia contida.

Rebenta en cada golpe

Tum tum pac...

Tum tum pac...

como ao son da batería

Tum tum pac...

Tum tum pac...

Voan os coitelos

O vaso,

Esnaquizado,

Miles de pequenos anacos de cristal

Voan agora pola cociña

A auga dilúe o sangue,

As bagoas rompen.

Con un grito xordo,

Queda mudo,

Enmudece o aire,

Cala o monstro.

Corpo a terra

Tum tum pac...

Tum tum pac...

Os coitelos voan...

Os cristais, coma metralla,

Desgarran a miña pel,

O sangue dilúese coa auga...

Rabia

Rabia contida...

Non cesará ata que me destrúa...

Sangro por fora,

Cómeme por dentro,

Devora os sentimentos.

Eu non quero a ninguén,

Non podo, son un monstro.

Tum tum pac...

Tum tum pac...