Non son un bohemio,

Son un farsante,

Un estafador, un mentireiro.

Son un viaxeiro,

Vivo máis aló do tempo,

No espazo que separa as nosas miradas.

Viaxo a través das túas pupilas,

Coa dilatación do teu sorriso

Cando te mordes o beizo inferior,

Con tanta graza.

Viaxo a través de ti

E vexo as marabillas dos teus mundos,

Nas meniñas dos teus ollos.

Mentres permanezo na túa mirada,

Baixo a choiva, nunha pinga,

Podes ver como che tendo a man,

Nunha petición de baile,

que me leve a través do túnel,

da túa mirada,

ata a túa luz.